Hiszpanarium

La plaza de España

Spacerując ulicami Madrytu możemy podejrzeć przeróżne style architektoniczne. Na północ od Palacio Real i ulicy Gran Via znajdziemy się na Placu Hiszpańskim, którego budynki w żaden sposób nie pasują do tych, które można zobaczyć kilka ulic wcześniej.

Plac uzyskał obecny wygląd za czasów generała Franco, który za pomocą imponujących gmachów chciał pokazać, że oto Hiszpania staje się częścią nowoczesnego świata (motywy czerpał z architektury STanów Zjednoczonych!). Wcześniej znajdowały się tu koszary, klasztor, a w XVII wieku łąka Leganitos, znana z opowieści o don Kichocie. Stąd na Placu Hiszpańskim znajdziemy także potężny pomnik dedykowany bohaterom tej popularnej powieści.

Zawsze myślałam, że jak już kupi się bilet do metra i przejdzie przez bramkę (lub ewentualnie przeskoczy przez zabezpieczenia nie płacąc za bilet, haha) to nie ma co spodziewać się kontrolerów biletów. Ani w przejściach do poszczególnych peronów, ani w samym metrze. 

Tak jest przynajmniej w cywilizowanych krajach typu Polska czy Rumunia ;-) Niestety nie w Hiszpanii. Zasłanianie się kryzysem w przypadku tak haniebnych zagrań jak ściąganie z konta pieniędzy za zaległe mandaty za złe parkowanie (sic! i to bez wezwania do zapłaty) czy też straszenie wezwaniem policji w przypadku braku biletu w metrze jest co najmniej nie na miejscu. Zatem pamiętajcie i miejcie na uwadze - nie ma żadnego kombinowania (to nie zacny Wschód), negocjowania, uciekania, żądania podstaw prawnych działań ów kontrolerów, płaczu, przekupstwa, łapówek (te wśród polityków, a nie szeregowych funkcjonariuszy). Niech będzie, że te 30 euro to mój datek na wspomożenie biednego kraju w kryzysie.

Żeby nie było - zawsze mam bilety, dość drogie (niemal 10 euro za 10 przejazdów). Tego dnia nie chciałam mieć zbędnych papierków w aktówce i swój skasowany bilet za przejazd zostawiłam stację przed łapanką. Mala suerte. 

Niemniej jednak odwołam się i napiszę reklamację, bo co najmniej powinny być obwieszczenia albo plakaty informujące, że skasowany bilet należy mieć ze sobą. W innym wypadku to trochę uwłaczające, że jest się traktowanym jako jedni z tych, którzy przeskakują bramkę nie płacąc za bilet (a w Madrycie naprawdę ciężko to zrobić zważywszy na kamery, ochroniarzy, jak i same bramki w formie pleksiglasowych drzwiczek otwieranych automatycznie). Dygresja - jedynie bilety z metra w Walencji warto zachować - są piękne i nie wyglądają jak ta madrycka makulatura.